Od dawna myślałem o fachu modela chodzącego po największych wybiegach u największych projektantów. Lecz kiedy zjawiła się propozycja dorobienia jako foto model ¹ w sesji reklamowej firmy wypuszczającej na polski sektor nowy jogurt, decyzję podjąłem w ułamku sekundy – przyjmuję. Sesja miała się odbyć w studiu fotograficznym w budynku niedaleko mojej okolicy. Schludne, z klimatyzacją, całkowicie przygotowane do robienia profesjonalnych zdjęć. W środku była trójka ludzi – najważniejszy fotograf, kobieta zajmująca się makijażem i ubiorem a także specjalista od scenografii oraz regulacji światła – jak się później dowiedziałem będący w największym stopniu odpowiedzialny za powodzenie sesji. Dowiedziałem się, że zdjęcia ², do których jestem zatrudniony ma służyć do billboardów/posterów i tych ukazujących się w gazetach. Ich przedmiotem był jogurt z niewielką zawartością tłuszczu dlatego w scenografii znajdowały się chmury błękit, trawa łączone z przyrodą. Byłem fotografowany przez większość czasu z uśmiechnięty od ucha do ucha mając w palcach łyżeczkę z porcją jogurtu, który jak dla mnie nie wyróżniał się na tle konkurencji. Musiałem popisywać się także niemałymi wprawkami aktorskimi – miałem czynić wszystko żeby udowodnić, iż produkt, który jadłem jest najlepszym jogurtem dostępnym w Polsce. Nic niemożliwego, a rzemiosło świetnie płatne. Sesja zdjęciowa trwała około kilka godzin, w ciągu których zjadłem od 4 do 6 jogurtów (miałem szczęście, że nie był to smalec). Foty miały ulec zmianom w fotoskopie, by zostać przesłane zleceniodawcy a po jego ewentualnym zatwierdzeniu agencja reklamowa miała wymyślić slogan oraz przedstawić pozostałe plany kampanii reklamowej. Plakaty w gazetach i na ulicach pojawiły się dopiero po kilkudziesięciu dniach od mojej sesji reklamowej, a reklamowany towar pojawiać się na półkach sklepowych chwilę później. Nie wiem jak się sprzedawał, ale potwierdzam, że w tego rodzaju sesji wziąłbym udział raz jeszcze.